jacobakannetje.jpgEen bijdrage van Kees Wijnhoven

Ik schrijf dit naar aanleiding van het verhaal van rijksarchivaris Jan Sanders over de speurtocht naar een boerderij in Groot Linden. Inderdaad is deze plaats in de grote plas verdwenen, helaas! Het was reeds lang bekend, dat deze plaats waarschijnlijk een archeologisch belangrijke site kon zijn, maar de ROB toonde geen belangstelling, ook niet na melding bij de provinciale archeoloog.
Dr. C.R. Hermans beweerde in 1864, dat hier een tempeliersklooster gestaan heeft, omdat hij vijf zogenaamde Jacobakannetjes had gekregen, die hier in de buurt gevonden waren. Hij zegt ook dat hij ter plaatse een oude schans had gezien, vierkant in haar wallen en grachten. Deze behoorlijke verhoging in het landschap werd door de plaatselijke bewoners "de Hoge Renning" genoemd.

zegel_tempeliers.jpg

Ter plaatse heb ik uit molshopen e.d. in 1987 een doos vol steengoedscherven opgeraapt, waarvan de datering zo tussen de 14e en 15/16e eeuw kan worden gesteld (determinatie met hulp van Jan Thijssen, stadsarcheoloog van Nijmegen). Er is ook tijdens de ontgronding geen enkele natuursteen- of baksteenrest te voorschijn gekomen.

Martien Koolen uit Grave heeft wel vastgesteld, dat hier een dubbel rechthoekig grachtenstelsel heeft gelegen, waarin scherven voorkomen uit eind 13e en begin 14e eeuw. Een tempeliersklooster kan het dus nooit geweest zijn, want die orde is 1312 door Paus Clemens V opgeheven. Vervolgens zijn vele Tempeliers in 1314 op de brandstapel terecht gekomen. Prof L.P. Louwe Kooijmans heeft ter plaatse wel onderzoek gedaan naar een dieper gelegen neolithische site en daarover gepubliceerd.

Bron: Brabants Historisch Informatie Centrum


Login